Wczorajsze wybory we Francji mają dla Polski znaczenie szczególne. Ich zwycięzca Emmanuel Macron zdefiniował w nich to, o czym do tej pory głośno mówili tylko lud i populiści w stylu Marine Le Pen. Nowy prezydent oficjalnie przyznał, że Wielka Unia, wraz z Polską i szerzej, Europą Środkową – przestała się Francji opłacać.
Wokół słów wypowiedzianych do robotników fabryki Whirlpool w Amiens będzie teraz organizowana przebudowa Wspólnoty. Tak by znów zaczęła pracować na rzecz Republiki. Populistyczne wezwanie do walki z tym, co Macron nazywa dumpingiem socjalnym, jest może mniej groźne niż quasi-agenturalna prezydentura Le Pen. Dla Polski to jednak i tak zła wiadomość.
Z wycięzca wyborów, jeszcze przed objęciem urzędu, powiedział jasno: jesteśmy zainteresowani jednolitym rynkiem europejskim, ale tylko wtedy, gdy jest to jednolity rynek zbytu francuskich produktów lub jednolity rynek chroniący francuskie koncerny przejmujące co lepsze kąski w pozbawionej własnego kapitału i wychodzącej z transformacyjnej traumy nowej Europie. Miejsca pracy mogą tworzyć w Polsce wielkie sieci handlowe czy banki, które w ten sposób będą miały swój wkład w budowanie francuskiej pozycji w światowej gospodarce. Zasada ta przestaje jednak działać wówczas, gdy wiąże się to ze zwolnieniami w samej Francji. Przyjaźń kończy się również wtedy, gdy biedota środkowoeuropejska zaczyna się emancypować i proponuje podatki handlowe czy od instytucji finansowych, a zakładane przez nią firmy transportowe czy usługowe są na tyle konkurencyjne, by zdominować Europę.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.