Chodzi o te ogólnodostępne (niepubliczne), pozostające od co najmniej 20 lat we władaniu gminy. Choć cel wydaje się słuszny, to nasuwają się pytania, na ile jest to szansa i ułatwienie dla JST, a na ile generowanie ryzyk i kosztów po ich stronie, oraz czy i ile rząd na te drogi dorzuci.
Wprowadzająca tę zmianę ustawa z 13 lipca 2023 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących regulacji stanu prawnego niektórych dróg ogólnodostępnych w ubiegły piątek została przyjęta przez Senat i skierowana do podpisu prezydenta. Zakłada ona nabywanie przez gminy na własność nieruchomości, które nie zostały zaliczone do kategorii dróg publicznych, a są drogami ogólnodostępnymi o utwardzonej powierzchni, po których odbywa się ruch pojazdów i pieszych, i które są przeznaczone do korzystania przez nieokreśloną liczbę użytkowników, a które jednocześnie stanowią uzupełnienie sieci dróg służących miejscowym potrzebom oraz funkcjonalnie są zbliżone do dróg publicznych i połączone z drogami publicznymi (art. 3 ust. 2 ustawy). Status prawny drogi gminnej będzie zaś nadawany po zakończeniu procedury administracyjnej prowadzonej przez starostę na podstawie art. 6 ust. 6 ustawy, a decyzja o nabyciu nieruchomości ma być wydawana na wniosek organu wykonawczego gminy (art. 4 ust. 2 ustawy), który może zostać skierowany najpóźniej do 31 grudnia 2035 r. Gminy mają zatem sporo czasu na identyfikację i inwentaryzację nieruchomości, które potencjalnie chciałaby przejąć i realizować względem nich obowiązki związane z transformacją drogi ogólnodostępnej w drogę gminną.
Co ważne, nowe przepisy będziemy stosować do nieruchomości, które są we władaniu gminy od co najmniej 20 lat w momencie wejścia w życie ustawy. Jej regulacje nie będą miały więc zastosowania do dróg, względem których okres 20 lat minie dopiero po tej dacie.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.