Wydanie decyzji odmawiającej przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy nie narusza dóbr osobistych osoby, która starała się o to świadczenie.
Powód wniósł sprawę do sądu przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych. Domagał się w nim zasądzenia od pozwanego 100 tys. zł zadośćuczynienia. Argumentował, że ZUS, odmawiając mu prawa do renty, naruszył jego dobra osobiste: prawo do spokoju rodzinnego i prawo do zabezpieczenia socjalnego.
Sprawa trafiła do sądu apelacyjnego, który uznał żądania powoda za bezpodstawne. Sędziowie w uzasadnieniu wyroku wskazali, że aby można było mówić o odpowiedzialności za naruszenie dóbr osobistych, naruszenie to musi być m.in. bezprawne. Artykuł 24 kodeksu cywilnego wyraźnie wskazuje, że ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. Natomiast w sytuacji gdy dobro zostało już naruszone, to na podstawie tego przepisu można żądać usunięcia jego skutków oraz zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.