Spośród aktów prawnych, które wchodziły w życie 1 stycznia 2015 r., zupełnie bez echa zdaje się przechodzić ostatnia nowelizacja ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych uchwalona 26 września 2014 r. Tymczasem sprawa dotyczy wykorzystania środków pieniężnych niektórych jednostek sektora finansów publicznych w zarządzaniu płynnością budżetu oraz zmniejszenia w ten sposób potrzeb pożyczkowych Skarbu Państwa i obniżenia, według zamierzeń ustawodawcy, poziomu długu publicznego oraz kosztów jego obsługi. Ma to nastąpić poprzez wykorzystanie tych środków finansowych na finansowanie bieżących potrzeb budżetu państwa. Ministerstwo Finansów doszło bowiem do wniosku, że efektywniejsze będzie bezpośrednie korzystanie z pieniędzy jednostek sektora niż finansowanie tych potrzeb na rynku finansowym, np. w drodze emisji obligacji.
Chodzi o niebagatelne pieniądze, bo sami autorzy przepisów szacują, że część środków, która nie jest wykorzystywana przez jednostki sektora finansów publicznych na bieżącą działalność i jest przez nie lokowana w sektorze bankowym, na koniec 2012 r. wynosiła ponad 3,5 mld zł i między innymi po te pieniądze postanowił sięgnąć minister finansów, obniżając w ten sposób poziom depozytów w bankach komercyjnych i narzucając kolejnym jednostkom sektora finansów publicznych obowiązek lokowania wolnych środków w formie depozytów prowadzonych przez resort finansów w Banku Gospodarstwa Krajowego.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.