Problemem jest brak ogólnych reguł podejmowania aktów normatywnych odnoszących się do konkretnych sytuacji oraz wprowadzania ich do obrotu prawnego.
Od pewnego czasu na łamach Dziennika Gazety Prawnej toczy się debata, której przedmiotem jest podjęta próba głębokiej modernizacji procedury administracyjnej. Jednym z żywo dyskutowanych zagadnień, które ma objąć proponowana głęboka modernizacja procedury administracyjnej, jest instytucja decyzji generalnych. Ich istota sprowadza się do tego, że inaczej, niż w przypadku decyzji, o jakich mowa w art. 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego w obecnym jego brzmieniu (a więc rozstrzygających sprawy indywidualne z zakresu administracji publicznej określonych podmiotów – tj. osób fizycznych, indywidualnie określonych osób prawnych, organizacji społecznych czy jednostek organizacyjnych) regulacji zawartej w kodeksie miałyby zostać poddane procedury wydawania oraz wprowadzania do obrotu prawnego decyzji generalnych. Chodzi o decyzje, które rozstrzygają sprawy podmiotów dających się określić jedynie w sposób generalny – podobnie jak to jest w przypadku aktów normatywnych, z tym jednak że akty te miałyby odnosić się do sytuacji konkretnych, a więc w istocie jednorazowych, określonych w sposób niepowtarzalny.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.