TDNDGP PRAWNIK

Zmiany w sądownictwie są niezbędne. Powinny się jednak zacząć od prawdziwej reformy sądownictwa administracyjnego – przynajmniej w sprawach podatkowych.

Brak konieczności zawiadamiania nieobecnych stron o nowym terminie rozprawy, w połączeniu z rezygnacją z dostarczania im wyroków, uderza nie tylko w oskarżonych, ale i oskarżycieli posiłkowych.

Nie wszystkie rozstrzygnięcia o przeniesieniu sędziego do innego wydziału będzie można zaskarżyć. Nowe zasady zaczną obowiązywać już w piątek i mogą dać się we znaki szczególnie sędziom okręgowym.

Czy to możliwe, by człowiek dowiedział się o wyroku dopiero z wezwania do zakładu karnego? Okazuje się, że tak. Co gorsza, jest to zgodne z przepisami. Przynajmniej polskimi

Mężczyźni, którzy ubrali rzeźbę Lecha Kaczyńskiego w tekturową koszulkę z napisem „konsTYtucJA”, usłyszeli zarzut znieważenia pomnika postawionego w celu uczczenia konkretnej osoby (art. 261 kodeksu karnego). Obelisku jako obiektu z kamienia nie da się znieważyć; można go uszkodzić albo ukraść. W kontekście art. 261 k.k. chodzi więc o znieważenie osoby, ośmieszenie zdarzenia czy idei, dla których upamiętnienia powstał dany monument. Trudno jednak zrozumieć, z jakiego powodu przebranie pomnika w „konstytucję” ma być, zdaniem policji, znieważeniem pamięci po śp. prezydencie.

Podczas gdy od ponad dwóch lat cała Polska żyje aferą reprywatyzacyjną w Warszawie, nawet dziś w wyniku postępowań administracyjnych dotyczących wniosków byłych właścicieli nieruchomości zwracane są im szkoły, żłobki i tereny zieleni miejskiej. Nie chodzi tu jednak o postępowania dekretowe prowadzone w Warszawie w sprawie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, lecz o wnioski byłych właścicieli o zwrot wywłaszczonych nieruchomości, w trybie art. 136 i 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 121, dalej u.g.n.), które dotyczą całej Polski.

Przy okazji sprawy łódzkiego drukarza warto przemyśleć, czy organom stosującym prawo nie przydałby się jakiś akt normatywny, który obligowałby je do jednolitego przyjmowania kolejności dyrektyw interpretacyjnych.

Abdelhamid Dridi, obywatel Niemiec, został w marcu 2009 r. skazany na grzywnę za napad. Już po wyroku pierwszej instancji przeniósł się do Hiszpanii. Na jego prośbę Sąd Rejonowy w Hamburgu pozwolił, aby jego obrońcą był student prawa Arif. Od wyroku apelację wniosły obie strony. W kwietniu 2009 r. Sąd Okręgowy w Hamburgu wycofał pełnomocnictwo Arifa i nie uwzględnił wniosku Dridiego, aby rozprawa odbyła się bez jego udziału ze względu na pobyt zagranicą. Decyzja została wysłana na jego hiszpański adres. Jednocześnie wyznaczono termin rozprawy apelacyjnej, a informację o tym wywieszono na tablicy ogłoszeń w budynku sądu. Arif doprowadził do przywrócenia pełnomocnictwa na dzień przed terminem rozprawy. Bezskutecznie starał się o odroczenie terminu. 13 maja 2009 r. sąd odrzucił apelację oskarżonego ze względu na brak osobistego stawiennictwa. Trybunał Konstytucyjny odrzucił skargę skazanego, nie podając uzasadnienia.

Gdzie jest ogłoszona przez Zbigniewa Ziobrę wygrana strony polskiej, skoro rozstrzygnięcie TSUE dało sądom innych państw prawo rozstrzygania o stanie praworządności w Polsce, a sytuacja naszych sądów się skomplikowała?

Kierowca obwiniony o przekroczenie prędkości o więcej niż 50 km/h w obszarze zabudowanym jest przez prawo traktowany o wiele surowiej niż ten oskarżony np. o spowodowanie wypadku

Cel w postaci opóźnienia procesu odsyłania w stan spoczynku kolejnych sędziów Sądu Najwyższego można było osiągnąć w mniej kontrowersyjny sposób, niż to zrobił SN, podejmując decyzję o czasowym zawieszeniu niektórych przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 5 ze zm.).

Takie wnioski wynikają z orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, który odmówił kobiecie żyjącej w związku nieformalnym przyjęcia nazwiska partnerki. Wyrok ten zamyka konkubentom obojga płci drogę do posiadania wspólnego nazwiska

Ministerstwo Sprawiedliwości przedstawiło nową wersję nowelizacji kodeksu karnego i prawa o ruchu drogowym wprowadzającej kary za cofanie liczników samochodowych. Według badań przeprowadzonych na zlecenie Ministerstwa Cyfryzacji problem ten dotyczy 240 tys. pojazdów w Polsce, ale wg Centralnego Ośrodka Informatyki nawet co piąte jeżdżące po naszych drogach auto jest w ten sposób podrasowane.

W Sądzie Najwyższym zrozumiano zasady gry. Jeśli jest jakiś przepis, który można nagiąć w swoim interesie, to należy to zrobić