Bezcelowe zawezwania do próby ugodowej nie przerywają biegu przedawnienia

Początkiem sprawy było postępowanie egzekucyjne, wszczęte przeciwko Zbigniewowi P., który był dłużnikiem kilku spółek i banków. Na wniosek tych wierzycieli prowadzona była egzekucja z nieruchomości której był właścicielem. Nieruchomość tą zlicytowano, ale – jak się później okazało – jej wartość była zaniżona o prawie 1/3. Wobec tego Zbigniew P. wytoczył powództwo przeciwko komornikowi, biegłemu sporządzającemu operat szacunkowy oraz przeciwko Skarbowi Państwa, w imieniu którego występował Sąd Rejonowy w O., przy którym pracował pozwany komornik i biegły. Pan P. zażądał zapłaty prawie 107 tys. zł wraz z odsetkami. I kwotę tą zasądził rozpoznający sprawę w I instancji Sąd Okręgowy w O. Niestety, wyrok ten nie utrzymał się długo, bowiem białostocki Sąd Apelacyjny, rozpoznający sprawę w II instancji zmienił orzeczenie i oddalił powództwo w całości. Dlaczego tak się stało? Otóż sąd ten uwzględnił zarzut przedawnienia, jaki podnieśli pozwani. Jak ustalono w procesie, podjęto kilka prób rozstrzygnięcia sporu za pomocą ugody, ale o ile w przypadku pierwszej, uznano że doszło do przerwania biegu przedawnienia, to już w sytuacji, gdy powód ponownie wzywał przeciwników procesowych do próby ugodowej, ta czynność nie została potraktowana przez sąd, jako przerywająca bieg przedawnienia. W efekcie termin upłynął i roszczenie – wobec zgłoszenia wspomnianego zarzutu – nie mogło już być zasądzone. 

Wobec takiego rozstrzygnięcia, pełnomocnik Zbigniewa P. złożył skargę kasacyjną. Niestety, nie dała ona pozytywnych rezultatów, gdyż Sąd Najwyższy oddalił ją w całości.