Ubezpieczenia

Pracownik po wykorzystaniu okresu zasiłkowego przez sześć miesięcy przebywał na świadczeniu rehabilitacyjnym. Wrócił do pracy i po czterech tygodniach ponownie zachorował. Czy pracownikowi przysługuje wynagrodzenie chorobowe z nowego okresu zasiłkowego, czy nadal ma prawo ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne? Czy tę niezdolność zaliczyć do okresu poprzedniej choroby (okresu zasiłkowego)? Jeśli tak, to jakie skutki wywołuje jego nieobecność?

Pracownik był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy. W okresie od 1 kwietnia do 31 maja 2020 r. na mocy specustawy o COVID-19 został pracownikom obniżony wymiar czasu pracy o 20 proc., czyli do 0,8. Pracownik chorował od 27 kwietnia do 25 października 2020 r. Od 26 października przebywa na sześciomiesięcznym świadczeniu rehabilitacyjnym. Podstawa wymiaru najpierw wynagrodzenia chorobowego, a potem zasiłku chorobowego została obliczona z wynagrodzenia za kwiecień, po obniżeniu etatu. Od 1 czerwca przywrócono pełny wymiar czasu pracy. Jaką należy przyjąć podstawę wymiaru świadczenia rehabilitacyjnego? Czy przeliczać podstawę zasiłku dla pełnego etatu, z której zostanie obliczone świadczenie rehabilitacyjne?

Wydaje się, że Sąd Najwyższy zaostrza kurs wobec osób wykonujących formalne czynności w swojej firmie podczas choroby. Przyznaje rację ZUS, gdy ten w takich przypadkach odbiera świadczenia

Pracownik został zatrudniony 1 lipca 2020 r. na trzymiesięczny okres próbny, na 1/2 etatu. Ponownie został przyjęty do pracy (na nową umowę o pracę) na czas określony od 5 października, już na pełny etat. Zachorował 14 października, a niezdolność do pracy trwała pięć dni. Jak obliczyć mu wynagrodzenie chorobowe? Czy przyjąć wynagrodzenie z poprzedniej umowy?