Brak świadomości pracownika co do tego, że jego umowa przekształciła się z terminowej w stałą, jest istotnym błędem poddającym w wątpliwość ważność porozumienia w sprawie rozwiązania stosunku pracy. Tak wynika z orzeczenia Sądu Najwyższego.
Sprawa dotyczyła osoby zatrudnianej na podstawie kolejnych umów na czas określony, które zawierano w kwietniu 2003 i 2007 r. oraz styczniu 2011 r. 16 września 2011 r. zawarto porozumienie, na mocy którego stosunek pracy miał zostać rozwiązany w kwietniu 2012 r. (taki okres zatrudnienia przewidywała sama umowa na czas określony). Od tego momentu podwładny miał być zatrudniony na podstawie umowy cywilnoprawnej (ostatecznie pracodawca rozwiązał tę ostatnią bez wypowiedzenia jeszcze zanim zaczęła obowiązywać). Przed sądem I i II instancji pracownik podnosił, że zgodził się na zawarcie porozumienia (z 16 września 2011 r.) pod wpływem błędu. Nie zdawał sobie sprawy, że na podstawie ustawy z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz.U. nr 125, poz. 1035 ze zm.) jego terminowa umowa przekształciła się w tę na czas nieokreślony. W czasie obowiązywania tych przepisów (22 sierpnia 2009 r. – 31 grudnia 2011 r.) okres zatrudnienia na czas określony między tymi samymi stronami stosunku pracy nie mógł przekraczać 24 miesięcy.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.