Kiedy pracodawca może rozwiązać umowę z chorym pracownikiem

Rozwiązanie bez wypowiedzenia może nastąpić w odniesieniu do pracownika, który był zatrudniony krócej niż przez 6 miesięcy, jeżeli nieobecność trwa dłużej niż 3 miesiące, oraz w odniesieniu do pracownika, który był zatrudniony dłużej niż 6 miesięcy (lub jeśli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową), jeżeli nieobecność w pracy trwa dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące. W odniesieniu do pracownika zatrudnionego dłużej niż od pół roku, minąć musi zatem łączny okres, na który składają się czas pobierania wynagrodzenia i zasiłku chorobowego oraz pierwsze 3 miesiące pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Zasiłek chorobowy przyznawany jest na zasadach określonych w ustawie z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa na czas trwania niezdolności do pracy z powodu choroby, nie dłużej jednak niż przez 182 dni. W wypadku gdy niezdolność do pracy spowodowana jest gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży, maksymalny okres pobierania zasiłku to 270 dni. Do okresu zasiłkowego wlicza się czas, w którym pracownikowi przysługiwało prawo do wynagrodzenia w związku z chorobą. Po wyczerpaniu zasiłku chorobowego, jeżeli niezdolność do pracy trwa nadal, pracownikowi przysługuje świadczenie rehabilitacyjne, jeżeli dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Po upływie 3 miesięcy pobierania świadczenia rehabilitacyjnego pracownik nie jest już objęty ochroną przed rozwiązaniem stosunku pracy.