Prawo Unii Europejskiej nie zabrania uzgodnienia przez firmę i radę pracowników programu osłonowego, przewidującego proporcjonalne zmniejszenie prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego zatrudnionemu, któremu zredukowano wymiar czasu pracy.
Tak uznał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozstrzygając spór o ekwiwalent urlopowy dla pracowników zakładu z branży motoryzacyjnej, dla których zawarte zostało porozumienie antykryzysowe dotyczące okresowego ograniczenia do zera czasu pracy.
Zgodnie z programem osłonowym uzgodnionym między firmą i radą pracowników umowy załogi zostały formalnie przedłużone o rok. Jednak w tym okresie pracownicy nie byli zobowiązani do świadczenia pracy. Spółka nie musiała wypłacać im wynagrodzenia, bo federalna agencja pracy uiszczała załodze zasiłek. Pracownicy uznali, że skoro pozostawali w zatrudnieniu, mimo że nie świadczyli pracy, to nabyli prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego i domagali się ekwiwalentu z tego tytułu.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.