Posiadanie własnego potomka przez dorosłe dziecko uniemożliwia zaliczenie go do składu rodziny. Nie ma przy tym znaczenia, że został on pozbawiony praw rodzicielskich i nie utrzymuje z nim kontaktów.
Tak uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Łodzi, który oddalił skargę dotyczącą świadczenia wychowawczego. Gmina odmówiła jego przyznania ze względu na to, że dochód podzielony na matkę i jej syna, przekraczał kryterium uprawniające do przyznania wsparcia. Jednak zdaniem rodzica do składu rodziny powinien być zaliczony również jej starszy, pełnoletni już syn, który ma orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności i pozostaje na jej utrzymaniu (pozwoliłoby to spełnić próg uprawniający do 500 zł na młodszego syna). Gmina stwierdziła natomiast, że nie jest on członkiem rodziny, bo ma swoje dziecko. Powołała się przy tym na art. 2 pkt 16 ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. poz. 195 ze zm.) zawierający definicję rodziny. Zgodnie z nim zalicza się do niej małżonków, rodziców dzieci, zamieszkujące wspólnie z nimi dzieci, jeśli nie mają skończonych 25 lat oraz starszych potomków, o ile mają orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności i zostało na nich przyznane jedno ze świadczeń opiekuńczych. Do rodziny nie należy zaś dziecko znajdujące się pod opieką opiekuna prawnego, takie, które zawarło związek małżeński lub jest pełnoletnie i ma swojego potomka.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.