Rachunkowość

Nie później niż w ciągu trzech miesięcy od dnia kończącego rok obrotowy, tj. do 31 marca 2023 r., trzeba sporządzić sprawozdanie finansowe na dzień kończący rok obrotowy. Muszą to zrobić jednostki, których rok jest zgodny z rokiem kalendarzowym. 

Obszar przychodów i kosztów finansowych obejmuje skutki wyceny i rozchodu inwestycji finansowych, a także ujęcie odsetek i różnic kursowych związanych ze wszystkimi obszarami aktywności jednostki.

Ubiegły rok nie obfitował w aż tak duże zmiany w podatku dochodowym od osób prawnych, jak w poprzednich latach. Mimo to jest kilka rzeczy, o których trzeba szczególnie pamiętać przy rozliczeniu rocznym.

Ponieważ zamknięcie roku obrotowego tuż, tuż, nie może dziwić, że uwaga w spółkach kapitałowych jest skupiona na sporządzeniu rocznego sprawozdania finansowego, sprawozdania z działalności zarządu, a w niektórych przypadkach także na sporządzeniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego. Trzeba też pamiętać o technicznym przygotowaniu do podpisania i złożenia dokumentów. Chociaż co roku obowiązki sprawozdawcze są bardzo podobne, to nie warto podchodzić do nich w rutynowy sposób. Podpowiadamy, na co zwrócić uwagę.

Sporządzanie rachunku zysków i strat (dalej: RZiS) jest obowiązkowe dla wszystkich jednostek. Może on mieć tylko różny zakres szczegółowości danych – w zależności od tego, czy jednostka przygotowuje go zgodnie z załącznikiem numer 1, 4 czy 5 do ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120; ost.zm. Dz.U. z 2023 r. poz. 295; dalej: u.r.). 

Jednostki sporządzające sprawozdanie finansowe za 2023 r. przygotowują obecnie dane i organizują odpowiednie procesy w jednostce. Niestety i na tym etapie pojawiają się problemy. Podpowiadamy, co należy zrobić, aby uchronić się przed nimi i sporządzić sprawozdanie prawidłowo i bez kłopotów.

Na etapie sporządzania sprawozdania finansowego często są wykrywane błędy, za które można uznać pomyłki, niedopatrzenia, mylne interpretacje lub niewłaściwe zastosowanie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości. Tymczasem przyjęte błędnie wartości do sporządzenia sprawozdania finansowego mogą powodować jego nierzetelność i zniekształcić obraz sytuacji majątkowej jednostki.

Mamy problem z ujmowaniem przedawnionych rozrachunków. Jak powinno się postępować w takich sytuacjach? Czy zawsze trzeba wyksięgować przedawnioną należność od kontrahenta? W jakim terminie mamy to zrobić – na 31 grudnia czy na 1 stycznia?