Rozliczenia między partnerami konsorcjum nie są obciążone podatkiem

Sprawa dotyczyła włoskiej spółki, która wraz z kilkoma innymi, w tym polskimi, założyła konsorcjum. Stanęło ono do przetargu na realizację zamówienia publicznego, dotyczącego zaprojektowania i wybudowania terminal skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu.

W umowie konsorcjum ustalono, że jedna ze spółek partnerów zostanie jego liderem, a wszelkie rozliczenia będą dokonywane jedynie pomiędzy liderem a zamawiającym. Jednocześnie postanowiono, że wszelkie faktury partnerów konsorcjum i zewnętrznych dostawców mają być wystawiane na lidera. Ma on odliczać podatek naliczony, wynikający z faktur otrzymywanych od pozostałych partnerów i zewnętrznych dostawców, od należnego podatku VAT wynikającego z faktur zbiorczych wystawionych przez lidera na rzecz zamawiającego.

Ustalono także, że niezależnie od zakupów towarów i usług przez lidera od partnerów oraz od podmiotów trzecich, lider ma też za zadanie dzielić przychody i koszty konsorcjum pomiędzy poszczególnych partnerów według ich udziału w tym przedsięwzięciu (w formie not uznaniowych i obciążeniowych). Podział ma być dokonywany wyłącznie w celu umożliwienia partnerom prawidłowego rozliczenia ich podatku dochodowego.

Spółka była zdania, że taki podział przychodów i kosztów nie jest dostawą towarów ani świadczeniem usług w rozumieniu ustawy o VAT.

Izba Skarbowa w Warszawie uznała jednak, że spółka nie ma racji. Przyznała, że podstawowym celem ustanowienia konsorcjum jest wspólna realizacja zamówień publicznych, jednak – jak wyjaśniła – podatnikiem VAT nie jest konsorcjum, lecz każdy z partnerów, który działa w jego ramach jako samodzielny i niezależny przedsiębiorca. Z tego powodu – zdaniem izby – działania partnerów na rzecz lidera konsorcjum powinny być opodatkowane zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Spółka zaskarżyła tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a ten przyznał jej rację.

Izba skarbowa złożyła skargę kasacyjną od tego wyroku, ale Naczelny Sąd Administracyjny ją oddalił. Uzasadniając wyrok, sędzia Joanna Tarno wyjaśniła, że podział kosztów i przychodów pomiędzy liderem a pozostałymi partnerami konsorcjum nie jest czynnością opodatkowaną w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. Nie ma więc podstaw do wystawiania faktur VAT pomiędzy liderem a pozostałymi partnerami konsorcjum.

Zdaniem NSA interpretacja izby skarbowej prowadziłaby do podwójnego opodatkowania tych samych czynności.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1012/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia