Faktoring odwrotny, czyli jak uniknąć obowiązku korygowania kosztów

Ponad rok temu weszła w życie nowelizacja ustaw o podatku dochodowym, mająca na celu przeciwdziałanie zatorom płatniczym. Jeżeli podatnik nie ureguluje faktury w ciągu 30 dni od daty upływu terminu płatności, wówczas nie może zaliczyć wynikającej z niej kwoty do kosztów podatkowych. Jeśli natomiast płatność została odroczona o więcej niż 60 dni, zapłata powinna nastąpić w terminie 90 od dnia zaliczenia kwoty wynikającej z faktury do kosztów podatkowych. W przeciwnym razie należy je skorygować. Oczywiście, po dokonaniu płatności, prawo do ich rozpoznania zostanie przywrócone.

Forma zapłaty

Zapłata faktury nie jest jedynym sposobem uniknięcia obowiązku korekty kosztów. Przepisy stanowią bowiem ogólnie o uregulowaniu kwoty wynikającej z faktury lub innego dokumentu o charakterze księgowym. Należy zatem uznać, że chodzi tu o każdą prawnie dopuszczalną formę spełnienia świadczenia pieniężnego wskazanego w fakturze, w wyniku którego sprzedawca nie może już żądać zapłaty od kupującego. Nie powinno przy tym być istotne źródło pochodzenia środków służących spełnieniu świadczenia. Mogą to być zarówno kwoty własne, jak i pochodzące z zaciągniętej przez kupującego pożyczki lub kredytu.