Fiskus nie powinien odmawiać preferencji podatkowych, jeśli świadczenie wypłacił podmiot inny niż ten, który miał taki obowiązek, skoro wymagały tego realia rynkowe – uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy.
Polska spółka zajmująca się sprzedażą nawozów sztucznych i maszyn rolniczych była większościowym udziałowcem rumuńskiej firmy. Z uwagi na złą sytuację tej ostatniej podjęto decyzję o jej stopniowej likwidacji i przekazaniu majątku do innego podmiotu. Dotyczyło to także jej zobowiązania do uregulowania na rzecz polskiego udziałowca dywidendy. Podmiot (również z Rumunii), który przejął majątek rumuńskiej firmy, wypłacił kwotę odpowiadającą dywidendzie, a przedsiębiorstwo znad Wisły uznało ją za wolną od CIT na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy o tym podatku (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.). Przepis ten zwalnia z daniny dywidendy otrzymywane przez polskie podmioty od ich spółek córek mających siedzibę na terytorium Unii Europejskiej bądź Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.