Jeśli istnieje uzasadniona obawa, że przyszłe zobowiązanie nie zostanie uregulowane dobrowolnie, to urząd skarbowy może dokonać zabezpieczenia na majątku podatnika.
Skarżący twierdził, że organ podatkowy nie miał podstaw do takiego zabezpieczenia. WSA w Bydgoszczy nie zgodził się jednak z podatnikiem. Wskazał, że z art. 33 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn.zm.) wynika, że zabezpieczenie jest wykorzystywane przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego i ma na celu zabezpieczenie środków na uregulowanie zobowiązań podatkowych. W ten sposób organ zabezpiecza interes budżetu państwa lub jednostki samorządowej.
WSA przypomniał, że wystarczy, aby powstała uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie dobrowolnie wykonane. W omawianej sprawie skarżący wielokrotnie nie wpłacał podatku, a należność była ściągana w drodze egzekucji administracyjnej. Sąd zgodził się z organami podatkowymi, że jest to wystarczająca przesłanka, aby zastosować zabezpieczenie. Przyznał, że ustawodawca nie zdefiniował pojęcia uzasadnionej obawy. Ordynacja podatkowa wymienia jedynie sytuacje, które oznaczają, że jest obawa niewykonania zobowiązania, np. trwałe nieuiszczanie zobowiązań, które wystąpi, gdy wierzyciel będzie zmuszony prowadzić egzekucję administracyjną lub opóźnienie w ich regulowaniu trwa dłuższy czas.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.