Zaciągnięcie przez spółkę długoterminowego kredytu na inwestycje i działalność bieżącą wiąże się z koniecznością zapłaty tzw. prowizji aranżacyjnej. Czy wydatki na prowizję stanowią koszty podatkowe w momencie ich poniesienia?
Gdy podatnik zaciąga kredyt zarówno na realizację inwestycji, jak i finansowanie bieżącej działalności gospodarczej, nie wydzielając przy tym kwot odpowiadających każdemu z tych celów, na gruncie ustawy o CIT powstaje wątpliwość co do zasad rozliczenia wydatków poniesionych na zapłatę prowizji od kredytu. Problem był przedmiotem rozstrzygnięcia NSA z 19 listopada 2010 roku (sygn. akt II FSK 1250/09).
Spółka zaciągnęła kredyt przeznaczony jednocześnie na inwestycję oraz finansowanie działalności bieżącej. Kredyt wypłacany będzie w transzach przez 15 lat. Spółka została zobowiązana do zapłaty prowizji za udzielenie kredytu (prowizja aranżacyjna), która stanowi 1,5 proc. kwoty uzyskanego kredytu, tj. ok. 6 mln zł. Organy podatkowe uznały, że prowizja aranżacyjna nie może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu w całości w momencie poniesienia wydatku. W ich opinii prowizja taka powinna być rozliczana proporcjonalnie. Stanowisko organów podatkowych podzielił WSA.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.