Konkurs „3W: Woda, Wodór, Węgiel” okazał się być wielkim sukcesem. Z perspektywy Sieci Badawczej Łukasiewicz to inicjatywa potwierdzająca potencjał wdrożeniowy prac młodego pokolenia polskich naukowców.
Ocena najlepszych prac licencjackich, magisterskich i inżynierskich dotyczących innowacyjnego wykorzystania wodoru, węgla i wody oraz prowadzenia gospodarki wodnej była wieloetapowa.
Każdy z trzech członków Kapituły reprezentujący odpowiednio środowisko nauki, technologii i mediów wybierał pięć jego zdaniem najlepszych prac. Następnym etapem była wspólna dyskusja i zderzenie tych trzech perspektyw. Sam osobiście kierowałem się optyką Łukasiewicza, czyli oceną potencjału wdrożeniowego, a więc na ile dana praca niesie za sobą nie tylko walor naukowy, lecz także możliwości rozwojowe w zakresie komercjalizacji. Dziś nauka powinna bowiem odpowiadać na pilne potrzeby społeczne i ekonomiczne, które wynikają z aktualnych wyzwań. Cieszy więc takie podejście już na etapie przygotowania prac licencjackich, magisterskich i inżynierskich.
To, co mnie osobiście najbardziej ujęło, to wspólny mianownik, a więc pewien wyróżnik autorów i autorek najwyżej ocenionych prac. To ludzie, którzy nie boją się myśleć odważnie. Młode pokolenie naszych naukowców podejmuje problemy i poszukuje rozwiązań w skali globalnej, a nie tylko ograniczonej do Polski. To świadczy o potencjale kadrowym w zakresie rozwoju nowoczesnych technologii w Polsce. Dlatego też chętnie włączamy się i promujemy tego rodzaju inicjatywy jak projekt „3W: Woda, Wodór, Węgiel”. Mam również nadzieję, że wielu z jej uczestników będzie rozwijać swoje kariery w Łukasiewiczu, czyli w największej sieci badawczej w tej części Europy.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu