Bochniarz: Mówmy o sukcesach firm rodzinnych

Szkoda tylko, że tak mało mówi się o ich sukcesach. O tym, że oprócz generowanych przez te firmy zysków dla siebie przynoszą też wiele korzyści otoczeniu. Mam na myśli firmy rodzinne. Ich pozytywne oddziaływanie ma kilka wymiarów. W dzisiejszej bardzo zmiennej gospodarce widać tendencję odchodzenia od długoterminowych relacji do błyskawicznie zawieranych transakcji. Coraz częściej słychać o powstaniu nowego modelu kapitalizmu menedżerskiego, który zastępuje kapitalizm właścicielski. W tej rzeczywistości ktoś powinien stabilizować cały system i taką rolę mogą spełniać firmy rodzinne. W jaki sposób? Niedawny kryzys, który rozlał się po całym świecie, ujawnił niedoceniane dotąd zagrożenia gospodarcze. Pierwsze to krótka perspektywa prowadząca do maksymalizacji zysku kosztem ograniczenia potencjału wzrostu firmy w długim okresie. I drugie – zachowania stadne niecierpliwych inwestorów. Odpowiedzią na obydwa jest rozwój firm rodzinnych, które zachowały cechy stabilności. Wytwarzają one powyżej 10 proc. PKB Polski i zatrudniają 21 proc. pracowników. Są szczególnie cenne dla gospodarki ze względu na silne osadzenie w środowisku, w którym działają, oraz daleki horyzont działania. Inaczej jest w przypadku spółek, do których wchodzą inwestorzy finansowi z zewnątrz. Nierzadko zakładają oni dwu-, trzyletnią perspektywę, po czym wycofują się z firmy i stawiają na kolejne inwestycje. Dążą do maksymalizacji wzrostu wartości firmy w krótkim okresie, często kosztem pogorszenia potencjału jej wzrostu w przyszłości. Menedżerowie w takiej spółce muszą wykonywać zadania narzucone im przez krótkoterminowych inwestorów. Jest to szczególnie niebezpieczne w sytuacjach kryzysowych.