Szewczak o walce z piramidami finansowymi: Co z tego, że damy urzędnikom ogrom nowych uprawnień, jeśli nie będą z nich korzystali?

Moim zdaniem to zbędne. KNF – bo przede wszystkim w niej widzę instytucję, która powinna przeciwdziałać przekrętom – ma już teraz szeroki wachlarz instrumentów, które powinna stosować. Ponadto w urzędzie komisji pracuje około tysiąca osób, a średnie miesięczne wynagrodzenie oscyluje wokół 10 tys. zł. Mamy więc prawo oczekiwać, że w instytucji tej są zatrudnieni profesjonaliści. Jest zresztą lepiej, niż było jeszcze kilka lat temu. Ale mimo wszystko uważam, że mówienie o braku właściwych instrumentów jest przerzucaniem ciężaru odpowiedzialności na władzę ustawodawczą. W tym wypadku niesłusznym.

Dla jasności: nie mówię, że tego typu korekt nie należy dokonywać. Być może ta konkretna jest potrzebna. Tyle że to korekta, a nie przełomowa zmiana. Tak więc nie zgadzam się z narzucaną narracją, że bez tego KNF jest bezbronna i nie jest w stanie walczyć z oszustwami finansowymi.

Doświadczenie poprzednich lat nas nauczyło, że kluczowa jest umiejętność korzystania z uprawnień, które instytucje już mają. Co z tego, że damy urzędnikom ogrom nowych uprawnień, jeśli nie będą z nich korzystali? Wielokrotnie przy różnych aferach już to przerabialiśmy. I moim zdaniem za każdym razem wychodziło, że zakres uprawnień funkcjonariuszy publicznych pozwalał na ściganie przestępców. Tylko dziwnym trafem marazm po stronie urzędników i prokuratorów często wygrywał.

Potrzebnie, acz pod dwoma warunkami. Po pierwsze, zakładam, że ten zespół ma nie tylko opracowywać zmiany legislacyjne, lecz także wypracować rozwiązania pozwalające na lepszą komunikację wewnątrz administracji publicznej. Afera Amber Gold dobitnie pokazała, że każdy urzędnik w najlepszym razie robił swoje i nie wyściubiał nawet nosa, by sprawdzić, jak to się ma do ogółu działań. Dlatego spotkania w gronie urzędników KNF, UOKiK-u, przedstawicieli prokuratury to potrzebna inicjatywa.

Po drugie, liczę, że działania tej grupy nie ograniczą się tylko do piramid finansowych czy rynku forex, lecz podjęty zostanie temat szeroko rozumianych oszustw finansowych. Przykładowo teraz mamy aferę W Investments, gdzie straty ludzi wynoszą około 500 mln zł. Na dodatek zastosowany model biznesowy można uznać za przebiegły. Dla wielu spośród 2 tys. obywateli w ogólnikach wszystko było jasne, ale w szczegółach już nie. Z całym szacunkiem do ludzi, którzy ucierpieli w piramidach finansowych, to obecnie skala strat w tych największych nadal ma się nijak do takich przykładów jak W Investments. Trzeba walczyć i z jednym, i z drugim.