Polisy ochronne nie dadzą właścicielowi dużych zysków

Typowe polisy na życie są bardziej znane jako tzw. terminowe ubezpieczenia na życie. Są one zawierane na określony z góry okres. W przypadku śmierci ubezpieczonego w tym czasie towarzystwo wypłaca z góry określoną kwotę. Jeśli nic takiego się w tym czasie nie zdarzy, umowa rozwiązuje się, a klient nie dostaje ani grosza. Z tego też powodu to obecnie najtańsze umowy ubezpieczenia funkcjonujące na rynku. Za 40-60 zł miesięcznie trzydziestoletni mężczyzna może liczyć na polisę na kwotę 100 tys. zł. Najczęściej stosowane są one jako zabezpieczenie przy zaciąganiu kredytu. Zwykle banki i towarzystwa oferują takie umowy w formie grupowej. Te są jeszcze tańsze, nie tylko ze względu na skalę, ale też mechanizm zmniejszania się sumy ubezpieczenia proporcjonalnie do tego, jak po spłacie kolejnej raty zmniejsza się kwota kredytu do spłaty. Takie umowy mogą zabezpieczać też rodzinę, np. przed odejściem głównego żywiciela rodziny przed ukończeniem przez dzieci nauki. Mogą wtedy dawać gwarancję, że nawet śmierć rodzica nie spowoduje, że dziecko zostanie bez środków pozwalających na zdobycie solidnego wykształcenia.

Na całe życie

W przypadku starszych rodziców taką funkcję mogą pełnić ubezpieczenia na całe życie. To polisy stosunkowo najmniej znane Polakom. Ich warunki przewidują, że rodzina dostanie wypłatę z polisy w razie śmierci ubezpieczonego w każdym przypadku (stąd np. taka polisa w Amplico Life, jest sprzedawana pod nazwą Sukcesor), przy czym składki są opłacane tylko do 60 czy 65 roku życia. Potem klient już nic nie płaci, a ochrona na wypadek śmierci jest cały czas udzielana. Dodatkowo w niektórych umowach (np. wspomnianym Sukcesorze) mamy zapis, że w przypadku dożycia 100 lat klient dostaje ustaloną sumę ubezpieczenia plus premię nadzwyczajną.