Handel niezgodny z zasadami konkurencji. Prawo antydumpingowe w UE

określa się jako sprzedaż towarów po różnej cenie na lub sprzedaż takich samych towarów po cenach niższych na . Ceny dumpingowe są znacznie niższe niż ceny rynkowe, a czasami nawet niższe niż koszty wytwarzania produktu lub usługi.

W latach 70. XX wieku japoński producent elektroniki Sony wszedł na amerykański rynek. Sony sprzedawało telewizory własnej produkcji o 40 proc. taniej niż na rynku japońskim. Takie metody dumpingowe nie spodobały się amerykańskiemu rządowi i producent został pozwany. Po jakimś czasie Sony otworzyło firmę w Stanach Zjednoczonych i przestało importować towar z Japonii. W USA zaczynały powstawać zupełnie nowe modele telewizorów, co już nie pozwalało władzom amerykańskim pociągać do odpowiedzialności japońskiego producenta. Sony wzmocniło swoje pozycje na rynku amerykańskim i utrzymuje je do dziś.

Wyobraźmy sobie sytuację, kiedy producent na jednym z rynków osiąga ogromny zysk ze sprzedaży towarów. To pozwala mu sprzedawać więcej tych samych towarów po niskiej cenie na drugim rynku. Zasady rynkowe mówią o tym, że czasami producent ma wybór między sprzedażą dużej ilości towaru po niskich cenach lub małej ilości po wysokich. Takie decyzje handlowe są podejmowane na czas określony i generalnie rzecz biorąc nie powinny naruszać mechanizmów rynkowych.

Producent może również dążyć do tego, aby wyeliminować nadmierne zapasy towarów. Uważając, że wstrzymanie produkcji nie jest decyzją racjonalną może zdecydować się nie sprzedaż towarów po niższych cenach.

Różne ceny na dwóch różnych rynkach to , która może, ale nie musi być niezgodna z zasadami konkurencji, z tzw. praktyką . Praktyka od praktyki jest czasami trudna do odróżnienia, bowiem pierwsza z nich wynika z dwustronnych lub wielostronnych porozumień, które często są mało precyzyjne. Tylko dumping, który jest postrzegany jako polityka , tj. handel niezgodny z zasadami konkurencji może być przyczyną do nałożenia .

Wolny handel między państwami członkowskimi to jedna z zasad, która leży u podstaw Unii Europejskiej. Zapewnia on różnorodność towarów oraz tworzy miejsca pracy. Handel jednak może zostać zakłócony, kiedy państwa nadprodukują poszczególne towary i sprzedają je po obniżonych cenach na innych rynkach. Działania takie są niezgodne z zasadami handlu, bowiem utrudnia to konkurencję między firmami. Unia Europejska musi chronić przedsiębiorstwa i pracowników, dlatego zmuszona jest do zastosowania środków antydumpingowych.

W roku 2004 producenci unijni złożyli skargę do Sądu UE na wzrost importu kwasu winowego z Chin. Ceny sprowadzanego kwasu winowego między rokiem 2001 a 2004 zmalały do 50%. To zmusiło europejskich producentów do obniżenia swoich cen o 53%. Po przeprowadzeniu postępowania antydumpingowego Komisja Europejska obłożyła importowany kwas winowy z Chin dodatkowym cłem w wysokości 35%.

Sprawy antydumpingowe są rozpatrywane przezKomisję Europejskąprzy udziale tzw., który składa się z przedstawicieli państw UE. Komitet pełni funkcję opiniotwórczą. Egzekucja kar natomiast należy do Dyrektora Generalnego ds. Handlu.

Przepisy Unii Europejskiej są zbieżne z przepisami , tj. Układu Ogólnego ws. Taryf Celnych i Handlu. Aby cła antydumpingowe zostały nałożone, muszą zaistnieć niezbędne :

I. Komisja musi stwierdzić fakt istnienia, czyli pojawienie się towaru eksportowego na rynku UE po cenie niższej niż na rynku wewnętrznym eksportera.

II. Komisja musi stwierdzić istnienie lub zagrożenie szkody. Wyznaczenie szkody jest bardzo ważnym elementem w pracach Komisji. Wysokość szkody może modyfikować wysokość kary antydumpingowej.

III. Zastosowanie środków antydumpingowych musi być .

Komisja może odmówić nałożenia ceł antydumpingowych, jeżeli:

• dumping nie zagraża interesom Unii Europejskiej

• istnieje prawdopodobieństwo, że dumping ustanie bez działań Komisji

• stosowanie środków antydumpingowych byłoby nieskuteczne i/lub nie mogłoby zapobiec zaistniałej szkodzie.

Stwierdzenie istnienia dumpingu, szkody i interesu Unii Europejskiej powoduje nałożenie trzech możliwych rodzajów cła.

są nakładane, jeżeli Komisja nie decyduje się na tzw. porozumienie z eksporterem (eksporter obowiązuje się dobrowolnie podnieść ceny swoich towarów). Cła tymczasowe z reguły obowiązują , ale mogą zostać przedłużone.

, które trwają i mogą być przedłużane, nakładane są na produkty eksporterów, którym udowodniono dumping. Zakłada się, że termin 5 lat jest wystarczającym okresem, żeby wyrównać straty zaistniałe na skutek cen dumpingowych.

Komisja może nałożyć taki rodzaj cła na towary, które przekroczyły granicę Unii Europejskiej po nałożeniu ceł tymczasowych.

Dokumenty Unii Europejskiej dotyczące działań podjętych w celu ochrony handlu >>>>