Robert Bogdański

Narasta kontrast między światem władzy, gdzie podejmuje się decyzje, a światem społeczeństwa, czyli ludzi, których te decyzje dotyczą. W pierwszym powinna dominować ostrożność i kalkulacja, w drugim rządzą emocje podsycane niedoborem informacji. Czy da się jeszcze te światy połączyć i podebatować o sprawach międzynarodowych na poważnie? Czy jesteśmy skazani na chaos, uproszczenia i silne emocje?

Europejskie elity będą nadal bronić liberalnego porządku przed Donaldem Trumpem – tak wynika z raportu towarzyszącego Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa. Problem w tym, że autorzy sami przyznają, iż broniony system od dawna opierał się na hipokryzji i podwójnych standardach.

Próba odwołania prezydenta Krakowa Aleksandra Miszalskiego może mieć nieoczekiwanie pozytywne skutki. I nie mam na myśli zamiany jednego prezydenta na drugiego. Chodzi mi o korzyści szersze. Tak się bowiem złożyło, że akcja referendalna zbiegła się w czasie z konsultacjami publicznymi założeń do nowelizacji ustawy medialnej. I może dać do myślenia wszystkim, także posłom rządzącej koalicji.

Jeżeli Davos uznać za zwierciadło politycznego świata, to odbijać się w nim będą przede wszystkim twarze dwóch ludzi: Donalda Trumpa i premiera Kanady Marka Carneya. Bo zarówno Trump, jak i Carney zaprezentowali na Światowym Forum Ekonomicznym konkurencyjne wizje świata. Jedną z tych dwóch dróg będzie musiał wybrać w najbliższej przyszłości każdy kraj.

Zamiast ekscytować się obroną Grenlandii i dywagować o rozpadzie NATO, Europejczycy lepiej by zrobili, rozmawiając z Donaldem Trumpem na temat włączenia naszego kontynentu do projektu Złotej Kopuły. Może się bowiem okazać, że amerykański zwrot geostrategiczny pozostawi Europę w osamotnieniu wobec nuklearnego szantażu Rosji i Chin.

„Koła historii obracają się niepowstrzymanie” – tym zdaniem Wang Yi, odpowiedzialny za politykę międzynarodową ChRL, podsumował chińską wizję świata. W praktyce oznacza ona próbę zbudowania porządku, w którym Pekin rozdaje karty, Rosja pełni rolę strategicznego zaplecza, a Europa zostaje zredukowana do partnera gospodarczego, pozbawionego wpływu na sprawy wojny i pokoju.

Uważna lektura Narodowej Strategii Bezpieczeństwa USA (NSS), dokumentu, który wywołał u nas tyle frustracji, pokazuje, że jego autorzy – choć nie ujmują tego wprost – najbardziej obawiają się ludzkiej woli. Tego, że młodych Amerykanów nie będzie interesowało, w jakim stanie przejmą swój kraj od starszego pokolenia.

Polska powinna starać się o status utajonego państwa nuklearnego. Samo rozwijanie technologii pozwalającej na budowę broni jądrowej – podobnie, jak w przypadku Japonii – nie może być powodem negatywnych reakcji sojuszników – pisze Robert Bogdański na łamach DGP.

W chińskim serwisie internetowym Guancha w połowie listopada ukazał się obszerny tekst oskarżający Japonię o powrót do militaryzmu z początków XX wieku. Jego autor stwierdzał, że w tej sytuacji Chiny mają prawo dokonać prewencyjnego ataku przy użyciu najskuteczniejszej broni, jaką posiadają, czyli broni jądrowej. Co oznacza ukazywanie się takich tekstów w oficjalnej propagandzie Pekinu?