Czy Hitler był lewakiem? To pytanie odbiło się szerokim echem pod koniec wakacyjnego sezonu ogórkowego. Stało się tak za sprawą Piotra Zychowicza, wicenaczelnego „Do Rzeczy”, który napisał w swoim tygodniku prowokacyjny tekst z taką właśnie tezą i okrasił to jeszcze mocną okładką. Zaintrygowany poszedłem tym tropem i przeczytałem wydaną właśnie książkę Zychowicza „Niemcy”. Przeczytałem i nie żałuję.
Zychowicz? Prowokator! Efekciarz! Upraszczacz! Takie głosy na temat autora „Niemców” docierały do mnie od paru lat. I co ciekawe, docierały z prawej strony. To znaczy ze strony środowiska, którego Zychowicz – piszący kolejno w „Rzeczpospolitej”, „Uważam Rze” i „Do Rzeczy” – jest od lat integralną częścią. Na wściekłość i niechęć konserwatywnych kolegów zapracował sobie mocno. Łamiąc po kolei parę historycznych aksjomatów rodzimej prawicy. W „Pakcie Ribbentrop-Beck” stawiał tezę, że II RP zamiast prężyć muskuły i powtarzać zaklęcia, że „w życiu narodów najważniejszych jest honor”, powinna była iść z Hitlerem na Moskwę. W „Obłędzie ’44” pokazał, że Powstanie Warszawskie było niepotrzebnym rozlewem krwi, które tylko ułatwiły Sowietom późniejszą wasalizację Polski. Obie te książki stały się bestsellerami. Rozsierdziły prawicę, ale też pokazały, że nie jest ona jednorodna. I że obok tradycji insurekcyjno-piłsudczykowskiej istnieje w jej łonie jeszcze inna opowieść.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.