O rozstrzygnięcie, która wykładania przepisów dotycząca świadczenia pielęgnacyjnego jest prawidłowa, wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego rzecznik praw obywatelskich, prof. Marcin Wiącek. Chodzi o przypadki, gdy występuje o nie osoba inna niż rodzic, zobowiązana do alimentacji względem niepełnosprawnego członka rodziny.
Przedstawione przez niego pytanie prawne jest związane z art. 17 ust. 1a i ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 615). Co do zasady świadczenie pielęgnacyjne przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka, rodzinie zastępczej spokrewnionej oraz innym osobom, na których ciąży obowiązek alimentacyjny. Jednocześnie, jeśli do tej ostatniej grupy należy osoba inna niż spokrewniona w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki, np. wnuk lub wnuczka, to wtedy musi zostać spełniony dodatkowo wymóg określony w art. 17 ust. 1a. Zgodnie z nim świadczenie jest jej przyznawane, o ile spełnione są łącznie trzy warunki. Pierwszy – rodzice osoby wymagającej opieki nie żyją, zostali pozbawieni praw rodzicielskich, są małoletni lub mają orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, drugi – nie ma osób spokrewnionych w pierwszym stopniu, są małoletnie lub mają znaczną dysfunkcję zdrowotną, trzeci – nie ma osób, o których mowa w pierwszym i drugim warunku lub mają orzeczenie o znacznej niepełnosprawności. Z kolei art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy wskazuje, że świadczenie pielęgnacyjne nie należy się, gdy osoba wymagająca opieki pozostaje w związku małżeńskim, chyba że małżonek ma znaczny stopień niepełnosprawności.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.