Poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego odmówił podjęcia uchwały rozstrzygającej rozbieżności w kwestii interpretacji przepisów dotyczących domów pomocy społecznej (DPS) ze względu na wadliwość skierowanego pytania.
O jej wydanie wystąpił jeden ze składów orzekających NSA, który rozpatrywał skargę kasacyjną związaną z wydaną przez gminę decyzją, stanowiącą podstawę do dochodzenia zwrotu od wnuczki opłaty za pobyt w DPS jej babci, na mocy art. 104 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 930 ze zm.). Należność ta była wniesiona zastępczo przez samorząd, bo osoba zobowiązana do częściowego ponoszenia kosztów odmówiła podpisania umowy w tej sprawie. Wnuczka odwołała się od tej decyzji najpierw do samorządowego kolegium odwoławczego (SKO), a potem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który ją uchylił. Jednak od tego orzeczenia kolegium złożyło skargę do NSA, a ten nabrał wątpliwości co do źródła obowiązku współfinansowania pobytu członka rodziny w DPS przez osoby wymienione w art. 61 ustawy. W tej kwestii zarysowały się bowiem dwie odmienne interpretacje.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.