Wprowadzanie ochrony prawnej dla nazwy „centrum usług społecznych” (CUS) jest niezasadne, bo nie przysługuje ona nie tylko innym jednostkom organizacyjnym pomocy społecznej, lecz także różnym instytucjom i organom państwa.
Tak uważa Polska Federacja Związkowa Pracowników Socjalnych i Pomocy Społecznej (PFZPSiPS), która zgłosiła swoje uwagi do przygotowanego w Kancelarii Prezydenta projektu nowelizacji ustawy z 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez CUS (Dz.U. poz. 1818). Zawiera on kilka zmian mających na celu obniżenie wymogów formalnych w zakresie zatrudniania wybranych pracowników centrum, w tym jej dyrektora czy koordynatora indywidualnych planów usług społecznych. Autorzy projektu uzasadniają to tym, że obecne przepisy, które regulują tę kwestię, stanowią barierę w powstawaniu i rozwoju CUS. Natomiast zdaniem PFZPSiPS takie obniżenie standardów nie spowoduje zwiększenia zainteresowania ze strony samorządów tworzeniem centrów. W jej ocenie rzeczywistym powodem tego, że CUS-y nie powstają w takiej liczbie i formach, jakie pierwotnie zakładano (do tej pory nie powstało żadne centrum międzygminne), jest brak stabilności, zwłaszcza finansowej dla ich funkcjonowania.
Co więcej, organizacja zwraca uwagę, że proponowane w projekcie zmniejszenie z trzech do dwóch lat doświadczenia na stanowisku kierowniczym w podmiotach wykonujących usługi społeczne dla dyrektora CUS może spowodować wątpliwości interpretacyjne w związku z tym, że nie przewiduje on zmiany w art. 122 ust. 1 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1283 ze zm.). Zgodnie z nim osoby kierujące jednostką organizacyjną pomocy społecznej, a więc również CUS są obowiązane mieć co najmniej trzyletni staż pracy w pomocy społecznej.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.