Szkodę naprawić trzeba, nawet gdy pokrzywdzony tego nie chce

Sprawa dotyczyła mężczyzny, który znęcał się nad matką i babcią. Z ich mieszkania ukradł też biżuterię wartą 2 tys. zł. Sąd Rejonowy zdecydował się umorzyć warunkowo postępowanie na 2 lata próby. Zastosował też wobec sprawcy dozór kuratora i skierował go na terapię w celu leczenia agresji i uzależnienia od komputera i internetu.

Wyrok zaskarżył prokurator. Ale tylko w części dotyczącej nieorzeczenia wobec sprawcy obowiązku naprawienia szkody. Zarzucił wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego, gdyż zasądzenie go w takich sprawach jest obowiązkowe.

– – wyjaśnia adwokat Leszek Ziomek z kancelarii adwokackiej Włodarczyk, Ziomek & Wojciechowski.

Sąd II instancji, opierając się na przytoczonym przepisie, zgodził się więc ze stanowiskiem prokuratora. Nie przyjął tłumaczenia sądu rejonowego, który wskazywał m.in., że uznał orzeczenie naprawienia szkody za niecelowe, gdyż pokrzywdzona nie chciała, by syn rekompensował jej szkodę. Zdaniem sędziów I instancji zasądzenie tego środka byłoby więc zmuszaniem pokrzywdzonej do działania wbrew woli. Zdaniem sądu byłoby to sprzeczne z funkcją wychowawczą przepisu.

Rozpatrując odwołanie, sąd okręgowy wskazał przede wszystkim na obligatoryjność zastosowania tego środka. „Sąd w procesie orzeczniczym nie powinien zastępować ustawodawcy, lecz stosować stanowione prawo” – zaznaczył w uzasadnieniu SO.

Zaznaczył, że środek probacyjny działa tylko wtedy, gdy zostanie wykonany. Zasądził jednak tylko obowiązek częściowego naprawienia szkód – 200 zł płatne w terminie 2 lat od uprawomocnienia się wyroku.

– tłumaczy mecenas Ziomek.

Obowiązek orzeczenia takiego środka jest charakterystyczny wyłącznie dla procesów karnych.

– – wskazuje Jarosław Szczepaniak, adwokat w Kancelarii Derdzikowski, Szczepaniak, Jakubiec Adwokacka Spółka Partnerska.

– – wskazuje mecenas Szczepaniak.

ORZECZNICTWO

Wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku, sygn. akt VIII Ka 113/14. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia