Gminy zapłacą więcej za utrzymanie dzieci w rodzinach zastępczych w pierwszym roku ich pobytu, ale będą mogły odzyskać część pieniędzy, gdy uda im się doprowadzić do ich szybkiego powrotu do domu.
Takie rozwiązanie przewiduje projekt nowelizacji ustawy z 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 697 ze zm.). Co do zasady teraz jest tak, że to powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka finansuje koszty świadczeń należnych za jego opiekę i wychowanie w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka oraz pokrywa średni miesięczny koszt utrzymania małoletniego w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Jednocześnie gmina, z której terenu pochodzi dziecko, również jest zobowiązana do współfinansowania tych wydatków (przed 2012 r. nie płaciła w ogóle). Przy czym odbywa się to w ten sposób, że zgodnie z art. 191 ust. 9 i 10 ustawy, w pierwszym roku pobytu dziecka zwraca ona powiatowi 10 proc. poniesionych kosztów, w drugim 30 proc., a w trzecim i każdym następnym 50 proc. Taka regulacja miała mobilizować gminy do intensywniejszego wspierania rodzin biologicznych, tak aby ich potomek nie musiał być kierowany do pieczy, a jeśli tam trafi, to aby jego pobyt nie trwał w niej zbyt długo.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.