Ustawa o samorządzie gminnym nie upoważnia rady gminy do określania wysokości opłat za pobieranie wody i odprowadzanie ścieków. Podstawą prawną uchwały jest ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę.
Wojewoda mazowiecki stwierdził nieważność uchwały rady gminy w sprawie ustalania opłat za wodę podbieraną z sieci wodociągowej i za ścieki wprowadzone do sieci kanalizacyjnej. Jako podstawę prawną podjęcia uchwały gmina wskazała art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 4 ust. 2 ustawy z 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej.
Zaspokajanie potrzeb
W uchwale radni ustalili opłaty za wodę czerpaną z gminnych urządzeń wodociągowych oraz za odprowadzania ścieków. Wojewoda uznał, że regulacja zawarta w uchwale jest niezgodna z prawem. Co prawna – zdaniem organu nadzoru – zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, jednak sposób wykonywania tego zadania własnego wskazany jest w ustawie z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. W art. 1 określa ona zasady i warunki zbiorowego zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz zborowego odprowadzania ścieków, w tym m.in. zasady działalności przedsiębiorstw wodno-kanalizacyjnych i wymagania w odniesieniu do jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Wynika z tego, że przepis szczególny ma pierwszeństwo przed innymi ustawami, w tym przed ustawą o samorządzie gminnym w zakresie ustalania cen za wodę i odprowadzania ścieków.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.