ORZECZENIA PRACA

TEZA: Dyrektor samorządowego zakładu budżetowego pełni funkcję publiczną, więc mieszkańcy mają prawo poznać wysokość jego wynagrodzenia. Jest to informacja publiczna, która nie podlega ochronie ze względu na prywatność dyrektora.

TEZA: Pracodawca ma obowiązek wprowadzenia racjonalnych usprawnień w celu dalszego zatrudniania pracownika niepełnosprawnego, o ile nie stanowią one nieproporcjonalnie dużego obciążenia.

Zasiłek macierzyński lub ojcowski jest formą rekompensaty za utracone dochody ubezpieczonego w okresie, kiedy zajmuje się opieką nad dziećmi. Osoby prowadzące działalność gospodarczą powinny złożyć taki wniosek najpóźniej przed dniem rozpoczęcia okresu zasiłkowego – tak stwierdził wczoraj Trybunał Konstytucyjny.

Zasiłek chorobowy jest rekompensatą za utracone dochody w okresie czasowej niezdolności do pracy, a nie za zapłacone składki chorobowe – uznał wczoraj Sąd Najwyższy.

Czas pracy

Nie można karać policjanta za niewykonywanie poleceń, jeśli te nie zostały w jednoznaczny sposób określone i potwierdzone pisemnie. Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Komendant policji ze względu na ważny interes służby ma prawo zwolnić funkcjonariusza, który notorycznie przebywa na zwolnieniach lekarskich. Tak orzekł wczoraj Naczelny Sąd Administracyjny.

Przy reorganizacji placówki oświatowej uprawniony do nauczania dwóch przedmiotów ma większe szanse na kontynuowanie pracy niż nauczyciel o wąskich kwalifikacjach. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Szkoły wyższe nie mogą cofać na pierwszy rok studiów osób, które uczyły się w trybie jednolitym pięcioletnim. Tak wynika z orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA). Uczelnie się zastanawiają, co mają teraz zrobić.

TEZA: Powierzenie pracownikowi innej pracy na podstawie art. 42 par. 4 k.p. jest poleceniem dotyczącym pracy (art. 100 par. 1 k.p.), a nie oświadczeniem woli. Zastosowanie przez pracodawcę art. 42 par. 4 k.p. nie może być kwalifikowane jako obejście art. 42 par. 1–3 k.p.

10 tys. zł grzywny musi zapłacić osoba odpowiedzialna za bhp w firmie, która po nieszczęśliwym zdarzeniu w firmie nie zastosowała prawidłowo procedury powypadkowej. Taką karę nałożył Sąd Rejonowy w Poznaniu.

Podmiot delegujący zatrudnianych pracowników do pracy za granicą może być co do zasady uznany za pracodawcę zazwyczaj prowadzącego znaczną część działalności w kraju, w którym ma swoją siedzibę i z którego deleguje pracowników za granicę w rozumieniu art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 oraz art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, jeżeli prowadzi w tym kraju działalność inną niż działalność związana z samym zarządzaniem wewnętrznym i jeżeli osiąga w nim obrót na poziomie 25 proc. całego swego obrotu.