ORZECZENIA PRACA

Partnerka prowadzącego działalność gospodarczą dla celów ubezpieczeń społecznych musi być traktowana jako osoba współpracująca. Tak uznał Sąd Najwyższy, oddalając kasację właściciela firmy w sprawie podlegania ubezpieczeniu.

Przepisy ustawy żłobkowej nie wymagają, aby rodzice uczestniczący w naborze do placówki dodatkowo potwierdzali, że nie podają fałszywych informacji. Dlatego zawarcie takiego warunku w uchwale radnych jest bezprawne.

Kosztami przejazdu adwokata lub radcy prawnego do sądu są koszty rzeczywiście poniesione, a nie te obliczane na podstawie przepisów o podróży służbowej – wynika z orzeczenia Sądu Najwyższego.

Grupa kapitałowa czy holding nie mogą być uznane za pracodawcę, a zatrudnienie pracownika jednej spółki w innej z tej samej grupy kapitałowej na podstawie umowy-zlecenia nie oznacza automatycznie, że praca w innej spółce będzie wykonywana na rzecz pracodawcy. Tak orzekł ostatnio Sąd Najwyższy.

TEZA: Zgodnie z art. 171 par. 1 kodeksu pracy uzgodnienie zapłaty ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy w czasie trwania stosunku pracy w zamian za niekorzystanie z urlopu w formie czasu wolnego (tzw. sprzedaż urlopu) jest niedopuszczalne, a umowa o taką zamianę (sprzedaż) jest z mocy prawa nieważna, zarówno jako mniej korzystna dla pracownika niż minimalny standard wynikający z przepisów prawa pracy (art. 18 par. 2 k.p.), jak i ze względu na jej sprzeczność z ustawą (art. 58 par. 1 kodeksu cywilnego w związku z art. 300 k.p.).

TEZA: Pracodawca może wprawdzie w wyjątkowych sytuacjach, gdy jest to motywowane szczególnymi okolicznościami, odstąpić od przyjętych wcześniej kryteriów doboru pracowników do zwolnienia, ale powinien przekonująco uzasadnić to odstępstwo, a zastosowane w miejsce dotychczasowych nowe kryteria oceny powinny być obiektywne i niedyskryminacyjne dla zwalnianego pracownika (art. 45 par. 1 kodeksu pracy).

Jeżeli taka osoba dopuściła się ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, można ją zwolnić na mocy kodeksu pracy, a nie ustawy o służbie cywilnej. Zmieniło się w tej kwestii orzecznictwo Sądu Najwyższego. To znaczy, że z taką osobą można rozwiązać umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia – na podstawie art. 52 par. 1 pkt 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.; dalej: k.p.).

ZUS ma obowiązek doliczenia do konta emerytalnego należności od umów-zleceń także w sytuacji, kiedy pracodawca ich nie odprowadził. Sędziowie Sądu Najwyższego pozytywnie odpowiedzieli na pytanie, czy dopuszczalne jest ustalenie w drodze decyzji ZUS podlegania ubezpieczeniom społecznym osoby wykonującej pracę na podstawie umowy-zlecenia. I to w sytuacji, gdy składki na te ubezpieczenia uległy przedawnieniu przed wydaniem decyzji. Problem pojawił się w czasie rozpatrywania sprawy przedsiębiorcy, który nie zgodził się, aby ZUS wydał decyzję w sprawie podlegania ubezpieczeniom w 1999 r. kobiety, która wykonywała dla niego pracę na zlecenie. Powód? Składki z tego tytułu uległy już przedawnieniu.

TEZA: Bezpodstawne jest przerzucanie na pracodawcę ryzyka ponoszenia kosztów pozasłużbowych połączeń telefoniczno-internetowych wykonanych w prywatnym interesie pracownika, ponieważ wyrządzenie pracodawcy szkody przez używanie służbowego telefonu do celów prywatnych nie jest działaniem w granicach ryzyka pracodawcy ani dopuszczalnego ryzyka pracownika.

Placówka może podważyć ustaloną wysokość odszkodowania lub zadośćuczynienia także wówczas, gdy nie odpowiedziała na wniosek pacjenta lub jego spadkobierców o stwierdzenie zdarzenia medycznego. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Szefowie placówek oświatowych muszą respektować decyzje związków zawodowych o objęciu ochroną osób wytypowanych wcześniej do zwolnienia. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Nawet osoba odpowiedzialna za nieprawidłowości w dokumentacji związanej z rejestrowaniem czasu pracy nie traci prawa do roszczeń o nadgodziny. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Skarżący się na postanowienia ZUS i KRUS dotyczące egzekucji spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych będą zwolnieni z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Tak samo będą traktowane sprawy dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego. Tak wynika z wczorajszej uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Przedsiębiorca należycie dbający o swoje interesy powinien sam przypilnować wykonywania czynności, które zleca innym osobom. TEZA: Do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych należy zaliczyć przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.

Sąd Okręgowy w Olsztynie utrzymał w mocy uniewinnienie urzędnika, który odstąpił od naliczenia firmie remontującej Plac Solidarności kar umownych za to, że nieterminowo realizowała prace. Sąd w tym samym orzeczeniu skazał przedsiębiorcę lobbującego w ratuszu.

Wsparcie dla osób, które nie mogą podjąć pracy, bo zajmują się starszym i niepełnosprawnym członkiem rodziny, przysługuje nie tylko dzieciom chorego – uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Sędziowie, którzy rozpatrują odwołania dyscyplinarne funkcjonariusza służby więziennej, nie mogą stosować procedury karnej, ale cywilną. Tak orzekł Sąd Najwyższy.