Związki partnerskie. Niebezpieczna furtka w projekcie Katarzyny Kotuli

Za związek partnerski uznawany będzie każdy zawarty za granicą odpowiadający mu związek dwóch osób, niezależnie od płci, który w świetle prawa polskiego nie jest uznawany za małżeństwo. Tak stanowi art. 2 projektowanej ustawy o związkach partnerskich. Definicja ta budzi wątpliwości z tego względu, że nie można na jej podstawie przesądzić jednoznacznie, które ze związków zawartych na gruncie prawa obcego państwa będą wywierały skutki prawne analogiczne do tych wynikających z zawarcia w Polsce rejestrowanego związku partnerskiego.

Niedookreślona definicja związku partnerskiego

Wątpliwości w zakresie art. 2 ustawy o rejestrowanych związkach partnerskich zgłosiło Rządowe Centrum Legislacji. Jego zdaniem zaproponowana w nim definicja związku partnerskiego budzi zastrzeżenia pod względem zgodności z zasadą określoności przepisów prawa. Chodzi o to, że nie przesądzono w niej, które z cech instytucji rejestrowanego związku partnerskiego są kluczowe dla określenia jej istoty. A jednocześnie za rejestrowany związek partnerski uważany będzie „każdy odpowiadający mu związek dwóch osób, niezależnie od ich płci, zawarty zgodnie z prawem innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, który w świetle prawa polskiego nie jest uznawany za małżeństwo”. Taka redakcja tego przepisu zdaniem RCL „skutkuje niemożnością jednoznacznego przesądzenia o tym, które ze związków partnerskich zawartych zgodnie z prawem innego niż Rzeczpospolita Polska państwa będą wywierały skutki prawne analogiczne do wynikających z zawarcia rejestrowanego związku partnerskiego”. Jako przykład RCL podaje, że możliwa będzie taka interpretacja, zgodnie z którą skutek ten nie będzie dotyczył zawartych za granicą małżeństw osób różnej płci.