Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rzecznik praw pacjenta nie może ustosunkowywać się jedynie do części wniosku pacjenta i pomijać reszty. Może to oznaczać bezczynność organu.
Jednym z zadań rzecznika praw pacjenta (RPP) jest prowadzenie postępowań w sprawach praktyk naruszających prawa pacjenta. Osoby, które podejrzewają, że mogło dojść do naruszenia ich praw, mogą złożyć wniosek z prośbą o stwierdzenie takiego naruszenia. Na podstawie wniosku rzecznik decyduje o podjęciu lub niepodejmowaniu sprawy, przekazaniu jej do innego organu albo poucza wnioskodawcę o przysługujących mu prawach. Jeśli w ciągu 30 dni od daty złożenia wniosku rzecznik w żaden sposób się do niego nie odniesie, wówczas można złożyć do sądu skargę na bezczynność.
Problem się pojawia, gdy we wniosku pacjent poprosi o zbadanie kilku naruszeń, a rzecznik w swojej odpowiedzi nie odniesie się do nich wszystkich, ale tylko do wybranych. Do tej pory w tego rodzaju przypadkach przyjmowano, że rzecznik wypełnił ciążący na nim obowiązek, zatem nie można postawić mu zarzutu bezczynności. Ten pogląd został zrewidowany przez wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, którego uzasadnienie właśnie opublikowano.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.