Ubezpieczenia

Bartosz Marczuk: Dzięki Centralnej Informacji Emerytalnej ludzie nabiorą zaufania do systemu, bo zobaczą, że faktycznie gromadzą pieniądze na starość

Koszty zakupu biletu komunikacji miejskiej należy wliczyć do podstawy wymiaru składek, jeżeli pracownik otrzymuje za niego ekwiwalent w formie pieniężnej – uznał ZUS

Pracownica zakończyła urlop rodzicielski 30 grudnia 2018 r. Po nim skorzystała z urlopu wypoczynkowego (do końca stycznia) i wróciła do pracy. Otrzymuje wynagrodzenie miesięczne 3150 zł, zmienną premię regulaminową liczoną od wynagrodzenia za czas faktycznie przepracowany oraz niekiedy wynagrodzenie za godziny nadliczbowe. Ponadto jest jeszcze dodatkowe wynagrodzenie roczne. Za 2018 r. nie otrzymała trzynastki, ponieważ przez cały rok była nieobecna z powodu urlopu macierzyńskiego, a potem rodzicielskiego. Od 8 października 2019 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim (siedem dni). Jak należy wyliczyć podstawę zasiłku (z których miesięcy), jeżeli w kwietniu pracownica pobrała zasiłek opiekuńczy za pięć dni, a we wrześniu otrzymała wynagrodzenie za nadgodziny 98,70 zł? Premie wypłacono za sześć miesięcy, w pozostałych nie przysługiwały. Jak postąpić z wynagrodzeniem rocznym, czy przyjąć 0 zł, czy trzynastkę za jeszcze wcześniejszy rok?

W tym roku założyłem ze wspólnikiem spółkę z o.o. w branży handlowo-usługowej. Przygotowujemy m.in. ozdoby świąteczne i inne przedmioty o charakterze świątecznym. Zamierzam zatrudnić pięć osób na umowę o dzieło do wykonania tych przedmiotów i sprzedaży. Nie będzie to jednak produkcja taśmowa, lecz rękodzieło – każda ozdoba ma w założeniu być unikatowa. Moim zdaniem będą one spełniały warunek dzieła, bo będą miały wartość artystyczną. Obawiam się jednak, że ZUS uzna te umowy za zlecenia. Jak tego uniknąć?

Na początku kwietnia br. jeden z moich byłych pracowników wykrył błąd w swoim świadectwie pracy, o czym niezwłocznie poinformował ZUS. Gdyby do tej pomyłki nie doszło, były podwładny nie miałby prawa do emerytury. ZUS teraz domaga się ode mnie zwrotu wysokiej kwoty z tytułu nienależnie wypłaconego świadczenia i odsetek za ostatnich pięć lat od chwili zauważenia błędu. Czy stanowisko organu rentowego jest słuszne, szczególnie że wypłacał świadczenie nawet po otrzymaniu informacji o błędzie?