Wliczanie składników wynagrodzenia do podstawy wymiaru zasiłku to jeden z problemów wywołujących wśród płatników składek wiele wątpliwości. Przepisy ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1732; ost.zm. Dz.U. z 2023 r. poz. 641; dalej: ustawa zasiłkowa) wprowadzają pewne zasady ogólne.
ZUS doprecyzowuje je w „Komentarzu do ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – wybrane zagadnienia” stanowiącym załącznik do wytycznych nr 994800/0200/16/2023 członka zarządu nadzorującego pion świadczeń i orzecznictwa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 21 sierpnia 2023 r. „Komentarz…” nie stanowi źródła prawa, zawiera jedynie wytyczne stosowania przepisów. Płatnik może się do nich nie zastosować, ale to spowoduje, że ZUS uzna takie działanie za błąd płatnika. Płatnik może jednak zawsze bronić swoich racji przed sądem, który nie zawsze się z ZUS zgadza. Tak było do niedawna w sprawie wliczania do podstawy wymiaru zasiłku wynagrodzenia z umów cywilnoprawnych zawartych z własnym pracodawcą, które nie są już wykonywane. Zdaniem ZUS takiego wynagrodzenia, mimo że było oskładkowane, nie należało wliczać. Z tym nie zgadzały się sądy, zdaniem których wynagrodzenie to powinno zostać uwzględnione w zasiłku. W ostatniej wersji „Komentarza…” wydanej 21 sierpnia 2023 r. ZUS przychyla się już do wykładni stosowanej przez sądy.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.