Roszczenia żołnierza zawodowego o odszkodowanie z tytułu nieudzielenia należnego mu czasu wolnego za nadliczbową służbę są typowymi roszczeniami deliktowymi, które przedawniają się po trzech latach – wskazał Sąd Najwyższy.
Sprawa dotyczyła byłego żołnierza zawodowego, służącego w Centrum Reagowania Epidemiologicznego Sił Zbrojnych RP. Z tytułu nadliczbowej służby miał mu przysługiwać czas wolny – zgodnie bowiem z art. 60 ust. 1–2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1131 ze zm.) jej wymiar jest określony zadaniami, ale powinny one być ustalane przez przełożonych w sposób pozwalający na ich wykonywanie w ramach 40 godzin w tygodniu, a samo wykonywanie zadań służbowych nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w tygodniu, w czteromiesięcznym okresie rozliczeniowym. W razie służby przekraczającej 40 godzin w tygodniu żołnierzowi przysługuje czas wolny w takim samym wymiarze. W tym przypadku były żołnierz miał wypracowane w sumie prawie 900 godzin nadliczbowej służby, za którą nie otrzymał czasu wolnego, ale wypłacono mu ostatecznie ekwiwalent w kwocie około 50 tys. zł. Jednak uznał, że naruszone zostało jego prawo do odpoczynku i z tego tytułu zażądał zapłaty 75 tys. zł odszkodowania i 25 tys. zł zadośćuczynienia na podstawie art. 417 k.c. – czyli od Skarbu Państwa.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.