Niestosowanie limitów zatrudnienia na czas określony musi wynikać z przejrzyście wyznaczonych kryteriów, które dopuszczają zawieranie kolejnych umów terminowych zamiast stałego kontraktu. Przepisy krajowe powinny to uwzględniać. Tak wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z 24 czerwca 2021 r.
Sprawa dotyczyła pracownika z Hiszpanii zatrudnionego na podstawie umów na czas określony przeznaczonych dla sektora budowlanego. Polskie przepisy nie przewidują takiego zróżnicowania, ale przy okazji wspomnianego postępowania trybunał dokonał interesującej wykładni pojęcia obiektywnych powodów, które uzasadniają niestosowanie limitów zatrudnienia na czas określony. Może być to istotna wskazówka dla polskiego ustawodawcy i krajowych sądów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.