Guza: Techniczny rząd czy izba refleksji?

 Zdaniem niektórych ekspertów koniecznie należy ograniczyć uprawnienia przysługujące zatrudnionym na czas nieokreślony, a inni twierdzą, że to zamach na godność pracownika. Jedni chcą podwyżki płacy minimalnej, pozostali – cięcia kosztów pracy. Czy da się zracjonalizować te dalekosiężne i tak różne zamiary? Na to pytanie nie ma łatwej odpowiedzi, bo i dialog rządu ze związkami zawodowymi oraz pracodawcami – delikatnie mówiąc – do najprostszych nie należy. Dlatego, choć od lat do kodeksu pracy wprowadza się wiele zmian, to wciąż z upływem czasu staje się on coraz bardziej niedostosowany do potrzeb zmieniającego się rynku pracy.

W tym kontekście kusząca jest perspektywa oddania władzy w ręce niepowiązanych z nikim specjalistów. A więc technicznemu rządowi, o powołanie którego zawsze stara się każda opozycja (zarzucając rządzącym nieudolność). W sferze zatrudnienia rolę taką mogłaby pełnić Komisja Kodyfikacyjna Prawa Pracy, której powołanie zapowiedział nowy resort rodziny, pracy i polityki społecznej. Ma ona wesprzeć rząd w przygotowywaniu ważnych zmian w prawie pracy. Teoretycznie idea jest jak najbardziej słuszna – zdając sobie sprawę ze złożoności nowoczesnych stosunków zatrudnienia, władza chce skorzystać z doświadczenia i rady wybitnych prawników-specjalistów. I dać im możliwość przygotowania merytorycznych rozwiązań, które będą do zaakceptowania przez wszystkie strony dialogu społecznego. Po raz ostatni komisja funkcjonowała w latach 2002–2006. Owocem jej ówczesnej działalności są dwa projekty nowych kodeksów pracy (zbiorowych i indywidualnych stosunków pracy). Zakładają one wiele ciekawych i kompromisowych rozwiązań, jak chociażby przyznanie niektórych uprawnień pracowniczych osobom zatrudnionym na umowach cywilnoprawnych (ale bez przesadnego obciążenia pracodawców).