ZUS nie jest uprawniony do kwestionowania kwoty zadeklarowanej przez osobę współpracującą z prowadzącym działalność gospodarczą, jako podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia chorobowe, jeżeli mieści się ona w ustawowych granicach. Organ rentowy musiał zatem przyznać kobiecie zasiłek macierzyński odpowiadający jej pensji brutto, ale nie wyższy niż 2,5 średniej płacy. Tak korzystnie dla ubezpieczonej orzekł Sąd Najwyższy.
1 sierpnia 2010 r. zatrudniła się ona jako współpracująca z właścicielem firmy, deklarując 6,9 tys. zł, jako podstawę dobrowolnych ubezpieczeń chorobowych. Po trzech tygodniach urodziła dziecko i przeszła na zasiłek macierzyński. ZUS dał jej najniższe świadczenie – 60 proc. średniej płacy, czyli wówczas 1887,60 zł.
Ubezpieczona odwołała się od decyzji ZUS do sądu rejonowego, który zmienił decyzję zakładu i przyznał kobiecie zasiłek w wysokości takiej, jakiej chciała, czyli 6,9 tys. zł. Tak samo orzekł sąd okręgowy. Zakład przegrał także sprawę w SN, do którego wniósł skargę kasacyjną.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.