Nie każda terminowa umowa o pracę trwająca w czasie obowiązywania ustawy antykryzysowej przekształca się w kontrakt na czas nieokreślony.
Dzięki ostatnim orzeczeniom Sądu Najwyższego pracodawcy i pracownicy mogą już łatwiej interpretować przepisy ustawy z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz.U. nr 125, poz. 1035 z późn. zm.). Do tej pory przysparzały one wiele problemów firmom, bo w sposób skomplikowany i niejasny zmieniły zasady zatrudnienia na czas określony w okresie od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. Zasadniczo zmiany te polegały na tym, że firmy w tym okresie mogły zawierać dowolną liczbę umów na czas określony (nie obowiązywała zasada, że trzecia umowa przekształca się w stałą), ale maksymalnie na 24 miesiące.
Wiadomo już, kogo rozwiązanie to na pewno nie dotyczy. Zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy są to pracownicy, których umowy o pracę na czas określony zawarto przed wejściem w życie ustawy antykryzysowej (22 sierpnia 2011 r.), jeżeli termin jej rozwiązania przypada po 31 grudnia 2011 r. (zakończenie obowiązywania ustawy). W takim przypadku umowa rozwiązuje się z upływem czasu, na który została zawarta.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.