Zmiany w umowach terminowych. Jak je wprowadzać, by uniknąć błędów

Co pracodawcy muszą wiedzieć o nowych przepisach

● Nie będzie już umów na czas wykonania określonej pracy

Nowelizacja wykreśla z kodeksu umowy o pracę na czas wykonania określonej pracy. Po 22 lutego 2016 r. nie będzie więc dopuszczalne ich zawieranie.

● Uregulowano zasady zawierania umów na okres próbny

Umowę na okres próbny będzie można zawrzeć ponownie między tym samym pracodawcą a pracownikiem tylko w dwóch przypadkach: gdy pracownik ma być zatrudniony w celu wykonywania innego rodzaju pracy lub po upływie co najmniej 3 lat od rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniego angażu, jeżeli ma być wykonywana ta sama praca.

● Zwiększono limit umów na czas określony

Dotychczas można było zawrzeć maksymalnie dwie umowy o pracę na czas określony, a trzeci angaż automatycznie przekształcał się w zatrudnienie bezterminowe. Po wejściu w życie nowelizacji automatyczna zamiana kontraktu terminowego w bezterminowy nastąpi dopiero w chwili zawarcia czwartej umowy o pracę na czas określony.

● Wprowadzono ograniczenie do 33 miesięcy maksymalnego zatrudnienia terminowego

Oprócz limitu liczby umów o pracę na czas określony nowelizacja wprowadza dodatkowe obostrzenie – czasowy 33-miesięczny limit łącznego trwania angaży terminowych. Skutkiem przekroczenia limitu czasu trwania zatrudnienia terminowego będzie automatyczne nawiązanie umowy o pracę na czas nieokreślony.

● Ustanowiono katalog wyjątków wyłączających ograniczenia zatrudnienia terminowego

Limitu trzech umów lub łącznego czasu zatrudnienia w wymiarze 33 miesięcy nie będzie się stosować do angaży terminowych zawieranych w celu zastępstwa pracownika, wykonywania pracy o charakterze dorywczym lub sezonowym, wykonywania pracy przez okres kadencji bądź gdy pracodawca wskaże obiektywne przyczyny leżące po jego stronie – przy czym cel lub przyczyna zawarcia umowy muszą być określone w samej umowie. W każdym przypadku zatrudnienie okresowe przekraczające limity będzie musiało służyć rzeczywistemu okresowemu zapotrzebowaniu pracodawcy i być niezbędne w świetle okoliczności sprawy.

● Wprowadzono obowiązek powiadamiania okręgowego inspektora pracy

Pracodawcy będą zobowiązani do zawiadamiania właściwego okręgowego inspektora pracy w formie pisemnej lub elektronicznej o kontrakcie terminowym zawieranym z pominięciem limitu trzech umów lub łącznego czasu ich trwania do 33 miesięcy, gdy przyczyną pominięcia limitów będą obiektywne przyczyny leżące po stronie pracodawcy. Zgłoszenie będzie dokonywanie w terminie 5 dni roboczych od zawarcia angażu terminowego – wraz ze wskazaniem przyczyn zawarcia takiej umowy. Niedochowanie tego obowiązku będzie wykroczeniem zagrożonym grzywną od 1 tys. do 30 tys. zł.

● Wprowadzono nowe zasady wypowiadania umów terminowych

Wprowadzone zostają zupełnie nowe okresy wypowiedzenia angaży terminowych. Umowy o pracę na czas określony będą wypowiadane z zachowaniem tych samych terminów co umowy bezterminowe. Będzie to miało zastosowanie również do umów na zastępstwo.

● Zwolniono pracowników z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia

W nowelizacji wprowadzono ustawowe uprawnienie pracodawcy do jednostronnego zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia.

Podsumowanie

W każdym przypadku przed dniem wejścia w życie nowelizacji pracodawcy muszą zrobić przegląd zawartych umów na czas określony, aby ustalić, jakie będą zasady ich rozwiązywania oraz obowiązywania, jak również czego będą musieli dopełnić po wejściu w życie nowelizacji, w szczególności w poniższych przypadkach.

Przede wszystkim pracodawcy powinni ustalić, na jaki okres zostały zawarte umowy i czy przewidują one możliwość wcześniejszego rozwiązania za wypowiedzeniem. Jeżeli umowy zostały zawarte na okres przekraczający limit ustawowy i kwalifikują się do wyjątków od 33-miesięcznego limitu, wówczas zatrudniający będzie musiał – po pierwsze – zawrzeć z pracownikiem aneks do takiej umowy wskazujący na przyczyny lub okoliczności jej zawarcia (nowelizacja nie zakreśla terminu na uzgodnienie takiego aneksu – z tym że w każdym przypadku powinien on zostać zawarty w terminie 3 miesięcy od wejścia w życie ustawy – i nie wskazuje równocześnie, co stanie się, jeżeli pracownik np. odmówi jego zawarcia). Po drugie – w terminie 5 dni roboczych od uzupełnienia umowy o pracę o przypadek dotyczący obiektywnych przyczyn po stronie pracodawcy, powiadomić o tym właściwego okręgowego inspektora pracy wraz ze wskazaniem przyczyn zawarcia umowy.

Ponadto na pracodawcach będących stroną umów na czas określony, do których będą miały zastosowanie w szczególności nowe zasady wypowiadania, będzie ciążył obowiązek powiadomienia o tym pracowników, zgodnie z art. 29 par. 3² k.p.