Nie zawsze płatność za software stanowi należność licencyjną

W zakresie kwalifikacji prawnopodatkowej transgranicznych płatności za program komputerowy należy wyróżnić przypadki, gdy na podstawie zawartej umowy następuje przekazanie praw autorskich, i sytuacje, gdy umowa przewiduje jedynie udostępnienie licencji użytkowej – do wykorzystania we własnym zakresie, bez przekazania praw autorskich. Gdy umowa zawarta pomiędzy stronami obejmuje przekazanie praw autorskich, płatności z tego tytułu teoretycznie mogłyby zostać uznane za należności licencyjne w rozumieniu art. 12 ust. 2 typowej umowy o unikaniu międzynarodowego podwójnego opodatkowania dochodu, opartej na modelowej konwencji OECD. Jeżeli umowa jedynie pozwala na wykorzystanie programu na własny użytek (tzw. end-user licence) transgraniczne płatności z tego tytułu nie spełniają przesłanek zawartych w standardowej definicji należności licencyjnych.