Fiskus permanentnie nadużywa prawa i wzywa podatników do wykonania czynności lub osobistego stawiennictwa. Ogromna liczba wezwań stanowi ewidentne nadużycie prawa, za które nikt nie ściga urzędników skarbowych. Wskazywane zaś podstawy prawne żądań dowodzą, że pracownicy fiskusa nie znają lub nie rozumieją przepisów, na których opierają swe żądania.
Przepisem umożliwiającym wezwanie podatnika jest przede wszystkim art. 155 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.). Wynika z niego jasno, że organ podatkowy może wezwać stronę lub inne osoby do złożenia wyjaśnień, zeznań lub dokonania określonej czynności osobiście, przez pełnomocnika, na piśmie lub w formie dokumentu elektronicznego, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego lub rozstrzygnięcia sprawy. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że w przepisie chodzi o stosunkowo nieliczne sytuacje, w których możliwe jest wzywanie podatników. Musi to być niezbędność osoby do rozstrzygnięcia sprawy lub wyjaśnienia stanu faktycznego.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.