Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, każdy z polskich rezydentów ma nieograniczony obowiązek podatkowy. Powinien rozliczyć się z krajowym fiskusem od dochodów polskich i zagranicznych, w tym od emerytur.
O tym, czy od takiego świadczenia przekazanego z zagranicy osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce będzie pobrana w kraju danina, decydują umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Te zazwyczaj oparte są na treści Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatków od dochodu i majątku. Wynikająca z jej art. 18 generalna zasada przewiduje, że emerytury, renty i inne podobne świadczenia wypłacane z tytułu wcześniejszej pracy najemnej osobie mającej miejsce zamieszkania w danym państwie podlegają daninie właśnie w tym kraju. Inaczej traktowane są emerytury wypłacane za pracę dla organów danego państwa, gdyż co do zasady daninę pobiera tamtejszy fiskus. W innym kraju będą opodatkowane, jeśli wypłacane są jego rezydentowi i jednocześnie obywatelowi.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.