Czy faktura wystawiona przez kontrahenta, który nie zarejestrował się do celów VAT, może stanowić podstawę do odliczenia podatku zgodnie z zasadą neutralności VAT?
Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a) ustawy o VAT (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.) podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu podatku naliczonego nie stanowią faktury wystawione przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do ich wystawiania. Z uwagi na powyższą regulację organy podatkowe zazwyczaj uznają, że nie można odliczyć VAT, gdy faktura wystawiona jest przez podmiot niezarejestrowany dla potrzeb VAT. Stanowisko takie potwierdzają orzeczenia sądów administracyjnych (np. uchwała NSA z 29 czerwca 2009 r., sygn. akt I FPS 7/08).
Wskazane formalistyczne stanowisko organów podatkowych oraz sądów nie wydaje się uzasadnione, w szczególności w świetle regulacji unijnych dyrektyw. Znaleźć można także liczne orzeczenia polskich sądów administracyjnych, w których jest ono krytykowane (np. wyrok NSA z 24 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1028/07, wyrok NSA z 25 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1770/07). Regulacje Dyrektywy VAT nie uzależniają prawa podatników do odliczenia podatku od dokonania omawianych formalności. Z kolei regulacje polskiej ustawy o VAT mówią o podmiocie nieistniejącym, a nie niezarejestrowanym. Pojęć tych nie można utożsamiać. Podmiot nieistniejący to taki, który nie jest w stanie wykonać opisanych na fakturze czynności.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.