Jeśli kobieta codziennie przychodziła do sklepu, obsługiwała klientów i załatwiała sprawy urzędowe, to ZUS nie może kwestionować jej statusu osoby współpracującej.
Wynika tak z wyroku Sądu Najwyższego z 19 czerwca 2024 r. (I USK 235/23). ZUS, z obawy przed wypłatą wysokich zasiłków, próbował pozbawić statusu osoby współpracującej przy wykonywaniu indywidualnej działalności gospodarczej żonę, która razem z mężem prowadziła sklep rowerowy.
Kobieta zajmowała się przez ok. 8 godzin dziennie codzienną obsługą klientów, ekspozycją towaru, zamówieniami i dowozem dokumentów do biura rachunkowego. W tym czasie jej mąż na zapleczu serwisował sprzęt. Jednak dla organu rentowego to było za mało. Nie kwestionował, że kobieta pomagała małżonkowi w biznesie, ale robiła to w wymiarze niekwalifikującym jej do uznania za osobę współpracującą. Dlatego ZUS zdecydował, że nie podlegała z tego tytułu ani obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu, ani dobrowolnemu chorobowemu. Poparł go sąd okręgowy, który aktywność żony określił jako „zwykłą pomoc, udzielaną przez małżonka pozostającego we wspólnym gospodarstwie domowym” oraz normalną realizację obowiązków uregulowanych w art. 23 i 27 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.