Miasta położone nad wodą coraz chętniej stawiają na porty jachtowe, bulwary i mariny. Nie tylko, by było ładniej, ale przede wszystkim, żeby przyciągnąć inwestorów.
Czterdzieści pięć kilometrów. Taką długość – w głównym nurcie oraz w obu kanałach, na które się rozgałęzia – ma Odra przepływająca przez Wrocław. Do tego dochodzą cztery rzeki, które uchodzą do niej w rejonie miasta: Widawa, Ślęza, Oława i Bystrzyca. Rzeka, jezioro, zalew i morze – różnorodność akwenów, nad którymi rozciąga się Szczecin, powoduje, że tylko trochę ponad 40 proc. miasta to zabudowa. Reszta – woda i mniej lub bardziej puste tereny nad nią położone. W miarę uporządkowany lewy i kompletnie dziki prawy brzeg Wisły w Warszawie to łącznie blisko 19 kilometrów. Dziś w większości niezagospodarowane.
Miliardy w wodę
Miasta, które do niedawna interesowały się swoimi akwenami co najwyżej wtedy, gdy podnosił się poziom wody i zaczynały pojawiać się groźby powodzi, odkrywają, że takie położenie to wcale nie dopust Boży, lecz wielka zaleta. Pojawiają się więc projekty i strategie marketingowe zagospodarowania nabrzeży i inwestycji w porty, bulwary czy mariny. Ogłosiło je w ostatnich latach kilkanaście większych, mniejszych i nawet tak małych, jak zaledwie 4,5-tysięczny Supraśl, ośrodków. – Wszyscy obserwujemy rozwój miast w Niemczech, we Francji czy w Skandynawii. Powszechny jest trend do rewitalizacji waterfrontów, czyli obszarów miejskich nad zbiornikami wodnymi – mówi „DGP” prezydent Szczecina Piotr Krzystek. – Polskie miasta też zaczęły wreszcie odkrywać, jakie atuty mają do wykorzystania – dodaje. Dziesięć z nich (Szczecin, Gdynia, Wrocław, Świnoujście, Warszawa, Bydgoszcz, Gryfino, Kołobrzeg, Kraków i Gorzów Wielkopolski) pod koniec września organizuje razem forum WaterFront, na którym chcą opracować wspólny plan powrotu nad akweny.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.