Ian McEwan "Słodka przynęta" - recenzja

Pierwsze strony wydają się powieścią dla kobiet, o kobiecie, pisaną przez nią. Ostatnie zmieniają ten odbiór zupełnie i zachęcają, żeby zacząć czytać od nowa. To powieść układanka, niekończąca się zabawa perspektywami. Przez wszystkie strony można powtarzać pytanie, kto opowiada, kto jest w centrum opowieści, do kogo ona należy. Co w historii szpiegowskiej jest naturalne, na miejscu, jak najbardziej sensowne. Choć prawdopodobnie do zbudowania tajemniczości wystarczyłaby sama postać Sereny Frome – dziewczyny, która ma prawie wszystko, jednak za mało, żeby być spokojną. Dlatego wchodzi do świata, który jej zdaniem może dać pełnię przeżyć. Po próbie znalezienia dla siebie właściwego miejsca na uniwersytecie, po gorącym, ale ostatecznie nieudanym romansie, przechodzi rekrutację do brytyjskich służb specjalnych, żeby tam wpływać na intelektualistów.